‘De meent is de aangewezen plek om de wereld een beetje beter te maken.’ – Hans Achterhuis

Onze boeken in het voorjaar

Iedereen kan dansen is een boek dat  je niet vaak tegenkomt: een literaire fotostrip, een muzikaal sprookje dat  je de kans geeft om vanuit je luie stoel alles te doen wat we momenteel niet mogen in de echte wereld: reizen, avonturen beleven, dansen en het leven vieren.

Raoul de Jong vertelt zijn levensverhaal in geuren en kleuren, in woord en beeld, met tekst en muziek. Hij brengt een ode aan degenen die hem hebben geïnspireerd: zijn oma en opa met wijze levenslessen, zijn alleenstaande hippiemoeder, de depressieve vrienden uit Schiedam, de musicalsterren op Broadway, zijn grote literaire voorbeelden, zijn Italiaanse geliefde Gianluca en zijn eigen Surinaamse vader. Samen dansen zij de sterren van de hemel en laten ze zien hoe je het leven kunt veranderen in een grandioze musical.

‘bam! Daar begon het mee. Eerst was er niets, toen was er een oerknal en toen was er: muziek! Roze planeten en blauwe planeten en planeten die eigenlijk sterren zijn en planeten die altijd in brand staan en planeten in de vorm van een vierkant en planeten in de vorm van een driehoek en planeten met een ring on it. Gelukkig leven wij op de aarde, de enige planeet met vogels, zeeën, meren, rivieren en oceanen, woestijnen met kamelen, toendra’s met tijgers, wouden met toekans en kwakende kikkers, hertjes en vossen en beren en bloemen en bijen en bossen van bomen met ruisende blaadjes en onweer en bliksem en regen en wind en ergens in dat alles: wij mensen. Eerst kruipend, dan lopend. Ooit in berenvel, tegenwoordig in joggingpak. Een mens die samen met een ander mens een nieuwe kan maken. En dat doen we dan ook. Over en over en over en over en over en over en over en over en over en over en over en over en over, totdat er 7,8 miljard en één mensen zijn. En die ene, dat ben ik.’

Raoul de Jong

‘Sanders ooggetuigenverslagen raken ons diep. Hij dwingt ons tot bezinning, contemplatie. Hij dwingt ons tot actie – en we doen het graag, hoewel we dat anders nooit gedaan zouden hebben. Dat, beste mensen, heet inspiratie.’ Hugo Borst

‘Het kost een paar centen, maar dan krijg je ook niks.’ Met die woorden biedt Sander de Kramer donateurs de mogelijkheid om voor tienduizend euro een weekje ‘op vakantie’ te gaan naar zijn lemen hut in de jungle van Sierra Leone, zonder waterleiding of elektriciteit. Hij houdt van een lolletje, maar dit is bloedige ernst. Sierra Leone werd in 2007, na een gruwelijke burgeroorlog, door de Verenigde Naties uitgeroepen tot ‘de ellendigste plek op aarde’. Sander kan het niet laten: hij gaat door roeien en ruiten voor zijn idealen. Daarvoor krijgt hij op 31 maart – na internationale beroemdheden als Mandela, Gorbatsjov en de Dalai Lama – de prestigieuze Four Freedoms Award.

Welcome to the jungle is een aanstekelijk boek waarin Sander de lezer meeneemt in zijn levensverhaal. Als hoofdredacteur van het Straatmagazine begaf hij zich in de ‘stadsjungle’ van Rotterdam, toen hij zijn huissleutels inleverde en vrijwillig een maand lang op straat leefde. Hij won het vertrouwen van dak- en thuislozen en gaf ze een stem in zijn krant. Op Sumatra ging hij op zoek naar de Orang Rimba, een inheemse stam die ernstig in zijn voortbestaan wordt bedreigd omdat het oerwoud wordt vernietigd door de houtindustrie. In Sierra Leone haalde hij eigenhandig, soms met gevaar voor eigen leven, een groot aantal weeskinderen uit de diamantmijnen waar ze als slaven moesten werken voor onze sieraden. Hij adopteerde een zevenjarige jongen met één arm – kind van vermoorde ouders – die zelfs niet wist of hij wel een naam had. Hij noemde hem Appie. Nu gaat Appie elke dag trots naar school.

‘Bladerend door Van miljonair tot krantenjongen zult u door alle mogelijke emoties worden overvallen. Maar één ding weet ik zeker: als u het boek straks uit heeft, zult u nooit meer met dezelfde ogen naar zwervers kijken. En u zult ook nooit meer zeggen: “Dat zal mij niet overkomen.”’ Sander de Kramer

Aangrijpende levensverhalen van aan lager wal geraakte miljonairs, gestruikelde topsporters en in de war geraakte professoren. In dit boek vertellen ooit succesvolle mensen hoe zij door een bizarre speling van het lot op straat zijn terechtgekomen. Zoals Ton Henneke die vroeger een goedlopende praktijk had met honderden patiënten – totdat het noodlot toesloeg. Nu woont hij in het bos en leeft hij van zelfgevangen visjes en groenten die hij achter zijn tent kweekt.

Sander de Kramer houdt zich zijn leven lang bezig met de onderkant van de samenleving. De fascinerende wereld van daklozen heeft hem zo gegrepen dat hij voor dit boek zelfs vrijwillig een periode op straat heeft geleefd. Ook was hij bondscoach van het Nederlands Daklozen-
elftal, waarmee hij derde werd op het wk Voetbal. Uit de vele gesprekken die hij met daklozen voerde, merkte hij dat de meesten van hen buiten hun schuld in de goot waren beland. Achter iedere dakloze schuilt een aangrijpend levensverhaal.

‘In de kruisgang van tech-ondernemer Clemens Osterhaus schildert Dornstedt onze huidige cynische conditie. Kleurrijk. Maar vooral beklemmend. “Godverdomme Clemens!”, schreeuw je als lezer terwijl je pagina na pagina omslaat.’Siebe Thissen, historicus en art director

YMC.A is een roman met een navrante urgentie. In het hart van het verhaal staan de levenshouding (noem het moraal) en het gedrag van een 49-jarige uitgerangeerde ict-marketeer, Clemens Osterhaus. Na een reeks pijnlijke mislukkingen in zijn leven, zowel zakelijk als persoonlijk, probeert hij nog één keer een grote slag te slaan.

Met veel bombarie gaat hij naar Las Vegas om een nieuw, voor hemzelf uitermate lucratief ict-product op de markt te brengen dat hij YMC.A heeft genoemd: You Must Choose – pauze – Always. Deze app moet voor het massapubliek altijd de juiste keuzes gaan maken in een wereld waarin onze beslissingen worden voorgesorteerd door  troebele algoritmes en machtige multinationals. Cynisch genoeg is het  businessmodel waarmee Clemens probeert rijk te worden, gericht op  het selecteren van aankopen die passen bij een inclusieve, duurzame en ecologische levensstijl.

Maar dan maakt hij kennis met duistere personages die het ecosysteem vormen van de perverse tech industrie. Hij komt in de macht van een Chinees misdaadsyndicaat. Als hij door list en bedrog probeert het  lot in eigen hand te nemen, neemt het verhaal een dodelijke wending.

‘Een lucide, filosofisch doorknede schets van onze hyper-individualistische levensstijl waarin hebzucht de illusie dat we zelf keuzes kunnen maken, stap voor stap ontmantelt.’

Henk Oosterling, ecosoof en schrijver

‘In de kruisgang van tech-ondernemer Clemens Osterhaus schildert Dornstedt onze huidige cynische conditie. Kleurrijk. Maar vooral beklemmend. “Godverdomme Clemens!”, schreeuw je als lezer terwijl je pagina na pagina omslaat.’Siebe Thissen, historicus en art director

YMC.A is een roman met een navrante urgentie. In het hart van het verhaal staan de levenshouding (noem het moraal) en het gedrag van een 49-jarige uitgerangeerde ict-marketeer, Clemens Osterhaus. Na een reeks pijnlijke mislukkingen in zijn leven, zowel zakelijk als persoonlijk, probeert hij nog één keer een grote slag te slaan.

Met veel bombarie gaat hij naar Las Vegas om een nieuw, voor hemzelf uitermate lucratief ict-product op de markt te brengen dat hij YMC.A heeft genoemd: You Must Choose – pauze – Always. Deze app moet voor het massapubliek altijd de juiste keuzes gaan maken in een wereld waarin onze beslissingen worden voorgesorteerd door  troebele algoritmes en machtige multinationals. Cynisch genoeg is het  businessmodel waarmee Clemens probeert rijk te worden, gericht op  het selecteren van aankopen die passen bij een inclusieve, duurzame en ecologische levensstijl.

Maar dan maakt hij kennis met duistere personages die het ecosysteem vormen van de perverse tech industrie. Hij komt in de macht van een Chinees misdaadsyndicaat. Als hij door list en bedrog probeert het  lot in eigen hand te nemen, neemt het verhaal een dodelijke wending.

‘Een lucide, filosofisch doorknede schets van onze hyper-individualistische levensstijl waarin hebzucht de illusie dat we zelf keuzes kunnen maken, stap voor stap ontmantelt.’

Henk Oosterling, ecosoof en schrijver

Tijdens de bloedige burgeroorlog in Liberia staat Bright Richards, theatermaker van beroep, oog in oog met een kindsoldaat van Charles Taylor die hem met een Kalasjnikov wil doodschieten.

De enige reden waarom Bright dit incident overleeft, is het feit dat hij wordt herkend als BL’er – Bekende Liberiaan. Hij heeft in die tijd  zijn eigen programma op de nationale tv. Hij ontvlucht zijn land en komt in 1991 in Nederland terecht. Omdat hij hier niemand kent, een publiek mist en niets liever wil dan integreren, loopt hij de eerste jaren op klompen rond. Zo wordt hij bekend als ‘de Afrikaan op klompen’. Later gaat hij naar de Theateracademie en speelt hij in diverse gezelschappen, waaronder het Ro Theater.

In dit boek laat Bright ons de wereld zien vanuit zijn bijzondere perspectief – zijn eigen, onvervreemdbare ‘side of life’. Hij vertelt over zijn jeugd, de vlucht voor het oorlogsgeweld en het kafkaëske inburgeringsproces in Nederland. In 2004 richt hij samen met zijn vrouw Margriet een organisatie op om oude en nieuwe Nederlanders met elkaar te verbinden: New Dutch Connections. Zij winnen diverse prijzen en hun benadering slaat op vele niveaus aan – in boardrooms van bedrijven, bij gemeentelijke overheden en bij het theaterpubliek, tot de koning en koningin aan toe. Hun grote doel is dat vluchtelingen van nu, van wie 92 procent werkloos is, zich veiliger gaan voelen in Nederland en zich ontwikkelen tot ‘belastingbetalende burgers’, zoals Bright dat to-the-point formuleert. Ieder mens kan op zoek gaan naar zijn eigen ‘klompen’, zijn eigen rol
in de samenleving.

‘“Jij hoort bij ons. Wie jou aanraakt, raakt ons aan.” Deze Afrikaanse wijsheid is altijd een inspiratiebron voor mij geweest.’ – Bright Richards

‘Wat is de activiteit die ervoor zorgt dat je gezonder, gelukkiger en succesvoller bent? Juist ja: geven. Geven is leven.’ Wim de Bundel

Het is januari 2020 als Wim de Bundel vroeg in de middag thuiskomt. ‘Ik geloof dat ik zojuist ben ontslagen’, zegt hij tegen zijn vrouw.
In de weken die volgen, daalt het nieuws langzaam in en strijden woede en ongeloof om voorrang. De man die werd verkozen tot
Commercieel Directeur van het Jaar, die bij Nationale-Nederlanden de nummer 1-positie in de pensioenmarkt bereikte, zit ongewild
thuis. Net voordat somberheid de overhand dreigt te krijgen, denkt hij aan de topsporters met wie hij de afgelopen jaren intensief heeft
samengewerkt. Geen van hen is ooit bij de pakken neer gaan zitten. Paralympisch snowboarder Bibian Mentel pareerde zelfs meerdere keren haar ziekte en sleepte zeven gouden medailles in de wacht.

Wim de Bundel klapt zijn laptop open en begint te schrijven. Hij wil het leven vieren, ‘wat er ook gebeurt’, zoals de slogan van zijn voormalige werkgever luidt. Toen zijn vrouw ernstig ziek was en de wereld even heel donker werd, steunde hij goede doelen via Serious Request –
en kreeg er muzikale troost voor terug. Met de olympische sporters Susan Krumins en Lobke Berkhout haalde hij geld op voor de LINDA.foundation en ontwikkelde hij een succesvol samenwerkingsmodel. Hij liet zich inspireren door Jos Burgers, die boeken schreef over  klantgerichtheid, en door topondernemers van Coolblue en Bol.com. Hij leerde lessen over leiderschap van Sander de Kramer, burgemeester Aboutaleb en Barack Obama. Allemaal mensen die niet alleen tegenslagen hebben overwonnen, maar die ook ruimhartig hun
inzichten delen met anderen.

Geven is leven is een inspiratieboek op het snijvlak van
management en persoonlijke ontwikkeling.

‘Kom op mensen, kunnen we nog een heel klein beetje utopisch denken?’- Rutger Bregman in gesprek met Hans Achterhuis
in
De Leesclub van Alles

Filosoof Hans Achterhuis heeft de laatste decennia fundamentele kritiek geleverd op grote utopieën zoals het communisme en het kapitalisme, die leiden tot een onleefbare wereld als ze consequent worden doorgevoerd. Maar betekent dat dan dat alle utopieën maar bij het grofvuil moeten worden gezet? Nou nee. In dit essay laat Achterhuis zien dat er een kleinschalige utopie bestaat die wel degelijk goed en levensvatbaar is: de meent.

Dit oude Nederlandse woord (in Engeland spreekt men van the commons) dateert uit de twaalfde eeuw en verwijst naar het gezamenlijk gebruik van een stuk grond door leden van een gemeenschap. Er werden afspraken gemaakt over het weiden van vee en het sprokkelen van hout. Belangrijk is dat de meent altijd werd onderscheiden van privé-eigendom. Tegenwoordig kunnen we hier het onderscheid maken tussen het privé-eigendom van
de kapitalistische markt enerzijds en de publieke voorzieningen anderzijds. Daartussenin bevindt zich de meent.

De filosofie van de meent wordt op allerlei manieren nieuw leven ingeblazen om de maatschappij eerlijker, socialer en duurzamer te
organiseren. Bijvoorbeeld in de Hof van Twello, een boerderij die wordt beheerd door een groep geestverwanten. Deze organisatie krijgt geen overheidssubsidies, zij bedruipt zichzelf. Dat geldt ook voor de ‘literaire meent’ die in de tweede helft van de vorige eeuw werd ontwikkeld door de filosoof en theoloog Ivan Illich om belangrijke publicaties gratis beschikbaar te maken voor het grote publiek. Dit cadeauboekje is daarvan het best denkbare voorbeeld.

De Meent is een uitgeverij voor literaire fictie en non-fictie, toegankelijk voor een groot lezerspubliek.

Wij zijn in staat om te investeren in die zaken die werkelijk bijdragen aan de literaire kwaliteit en het succes van een boek. We hebben de slagkracht om ons persoonlijk en gedurende langere tijd in te zetten voor onze schrijvers en illustratoren – niet alleen tijdens het creatieve proces, de wording van het boek, maar ook in de latere, minstens zo belangrijke fase van publiciteit en marketing.

Het is tijd voor een nieuwe literaire uitgeverij in ‘de enige wereldstad van Nederland’, zoals Rotterdam ook wel wordt genoemd. Het is tijd voor De Meent.

© Hanna Radstake 2020

De uitgeverij is vernoemd naar een bekende straat in het hart van Rotterdam.

Precies op die plek bevond zich in de vroege Middeleeuwen al een meent, een stuk weidegrond dat werd beheerd voor de hele gemeenschap. Dat is het model waar wij voor kiezen: de Meent is voor ons allemaal. In die geest zullen wij, vanuit onze eigen uitgeverij, informatie gaan delen op deze site – niet alleen in schrift, maar ook in beeld en geluid.

Manuscript toesturen?

Wilt u ons een manuscript toesturen? Dat kan. Wij zijn altijd op zoek naar schrijftalent. Ook schrijvers die al eerder hebben gepubliceerd en een nieuwe publicatie bij De Meent overwegen, zijn van harte welkom. Vergeet niet een begeleidende brief met uw contactgegevens toe te voegen – liefst met een korte bio en een ‘pitch’ van uw boekidee erbij. U ontvangt dan binnen enkele dagen een ontvangstbevestiging. We streven ernaar om u binnen zes weken uitsluitsel te geven. Indien gewenst worden per post toegezonden manuscripten retour gestuurd, mits u retourporto hebt bijgevoegd.

Manuscript per e-mail: 
tijn@uitgeverijdemeent.nl
michiel@uitgeverijdemeent.nl

Manuscript per post:
Uitgeverij De Meent B.V.
Het Industriegebouw
Goudsesingel 194
3011 KD Rotterdam

Meld u aan voor onze nieuwsbrief en blijf op de hoogte